Fundament systemu
Dziewięć zasad stabilnego interfejsu
Zasady mówią, dlaczego interfejs ma stać w miejscu, zanim wzorce pokażą, jak to osiągnąć. Każda ma żywe demo, reguły do review i kod, który możesz podlinkować w rozmowie z zespołem.
Nic nie skacze
Layout jest umową. Treść, która dociera później, wchodzi w miejsce, które na nią czekało.
Skeleton wierny treści
Szkielet to nie ozdoba. To ta sama karta, jeszcze bez danych, wierna co do piksela.
Miejsce na błąd
Komunikat błędu nie jest gościem. Ma zarezerwowane krzesło przy stole od samego początku.
Płynna typografia
Tekst nie przeskakuje między breakpointami. Płynie razem z ekranem, od zegarka po billboard.
Cel na miarę palca
Opuszek palca ma około 44 piksele. Wszystko, co klikalne, jest co najmniej takie i trzyma odstęp od sąsiadów.
Fokus zawsze widoczny
Interfejs daje się przejść klawiaturą, a aktualne miejsce widać na pierwszy rzut oka.
Ruch z szacunkiem
Animuje się transform i opacity, nigdy layout, a prefers-reduced-motion jest rozkazem, nie sugestią.
Kolor nie działa solo
Status niesiony samym kolorem znika przy daltonizmie, w słońcu i na złym ekranie. Ikona i tekst zostają.
Viewport, który mówi prawdę
100vh kłamie na telefonie: pasek adresu przychodzi i odchodzi. Jednostki dvh i svh oraz safe-area mierzą ekran taki, jaki jest.