Zasada 09
Viewport, który mówi prawdę
Mobilna przeglądarka chowa pasek adresu przy przewijaniu, więc klasyczne 100vh opisuje ekran, którego przez większość czasu nie ma, a przycisk przyklejony do dołu ląduje pod paskiem. Jednostki dvh, svh i lvh nazywają każdy z tych stanów wprost, a env(safe-area-inset) pilnuje notcha i paska gestów.
Przycisk przyklejony do dołu, którego nie widać
Obie makiety to ekran telefonu z paskiem adresu przeglądarki. Strona po lewej ma wysokość 100vh, czyli ekranu bez paska, więc dopóki pasek jest widoczny, przycisk zapisu tkwi pod nim. 100dvh mierzy to, co naprawdę zostało.
✕ height: 100vh
Edycja profilu
✓ height: 100dvh
Edycja profilu
Prawdziwa przeglądarka chowa pasek dopiero przy przewijaniu, więc widok otwarty na 100vh wita użytkownika uciętym przyciskiem. dvh podąża za zmianą, svh mierzy stan z widocznym paskiem, lvh stan bez niego.
Reguły
- Pełna wysokość to 100dvh, a dla treści, która musi być widoczna zawsze, 100svh, nigdy gołe 100vh.
- Krawędzie ekranu szanują env(safe-area-inset-*), zwłaszcza dolny pasek gestów i notch.
- 100vw nie nadaje się na szerokość treści, bo nie odlicza pionowego scrollbara: szerokość bierze się z kontenera.
- Klawiatura ekranowa nie zasłania aktywnego pola: widok korzysta z dvh i scroll-padding zamiast zgadywać wysokości.
Wzorzec w kodzie
.ekran-startowy {
min-height: 100dvh;
}
.hero-zawsze-w-calosci {
height: 100svh;
}<meta
name="viewport"
content="width=device-width, initial-scale=1,
viewport-fit=cover,
interactive-widget=resizes-content"
/>
.pasek-akcji {
padding-bottom: max(1rem, env(safe-area-inset-bottom));
}Prompt dla Claude
Wklej do Claude Code w swoim projekcie. Prompt niesie komplet reguł tej lekcji i ogólne zasady Liquid Design, więc implementacja trafia w metodologię bez tłumaczenia jej od zera.
Zastosuj w moim projekcie zasadę „Viewport, który mówi prawdę" z metodologii Liquid Design. 100vh kłamie na telefonie: pasek adresu przychodzi i odchodzi. Jednostki dvh i svh oraz safe-area mierzą ekran taki, jaki jest. Wymagania: - Pełna wysokość to 100dvh, a dla treści, która musi być widoczna zawsze, 100svh, nigdy gołe 100vh. - Krawędzie ekranu szanują env(safe-area-inset-*), zwłaszcza dolny pasek gestów i notch. - 100vw nie nadaje się na szerokość treści, bo nie odlicza pionowego scrollbara: szerokość bierze się z kontenera. - Klawiatura ekranowa nie zasłania aktywnego pola: widok korzysta z dvh i scroll-padding zamiast zgadywać wysokości. Ogólne reguły Liquid Design, których implementacja nie może złamać: - HTML jest semantyczny: button, a, nav, form, label, dialog, details, ul, dl i nagłówki h1-h6 zamiast div z onClick i ARIA dopisywanym ręcznie. div i span służą wyłącznie do layoutu, nigdy do interakcji ani struktury treści. - Layout jest umową: treść, która dociera później, ma miejsce zarezerwowane od pierwszego renderu. Nic nie skacze. - Stany ładowania, pustki, błędu i treści dzielą jeden layout. - Typografia pochodzi z nazwanej, płynnej skali opartej o clamp(), nie z gołych rozmiarów. - Animacje dotyczą wyłącznie transform i opacity, a prefers-reduced-motion redukuje je do natychmiastowej zmiany stanu. - Breakpoint jest ostatecznością: najpierw container queries i repeat(auto-fit, minmax(...)). Sposób pracy – zanim napiszesz pierwszą linię kodu: - Sprawdź w plikach projektu, jak stylowane są komponenty (Tailwind, CSS Modules, vanilla-extract, styled-components, Sass, czysty CSS...) i pisz wyłącznie w tej konwencji. Niczego nie zakładaj z góry i nie dodawaj nowych zależności. - Wymagania powyżej opisują właściwości CSS i atrybuty HTML, nie klasy narzędziowe. Przełóż je na system stylowania zastany w projekcie. - Sprawdź framework komponentów, wersję i konwencje nazewnictwa, zamiast zakładać konkretny stack. - Używaj istniejących tokenów projektu (kolory, typografia, odstępy). Jeśli czegoś brakuje, zaproponuj minimalne uzupełnienie w duchu istniejącego kodu, nie osobny system. - Nie używaj klas, tokenów ani API, których nie znalazłeś w tym projekcie. Pełny opis z żywym demo i kodem: https://liquid-design.website/zasady/viewport