Wzorzec 17
Dymek przy swojej kotwicy
Dropdowny i tooltipy budowane na bibliotekach liczą pozycję skryptem, spóźniają się o klatkę i gubią przy scrollu. Atrybut popover otwiera warstwę nad wszystkim z wbudowanym zamykaniem, a anchor positioning przykleja ją do elementu wyzwalającego czystym CSS, razem z planem awaryjnym przy krawędzi ekranu.
Menu i podpowiedź bez biblioteki pozycjonującej
Otwórz oba dymki, przewiń stronę i klikaj obok. Warstwę, zamykanie i pozycję daje przeglądarka: popover otwiera top layer, anchor positioning trzyma dymek przy przycisku.
Atlas Rebranding
Status projektu liczy się z ostatniej aktywności w repozytorium i w pliku Figmy. Aktualizuje się co godzinę.
Reguły
- Dymek to atrybut popover z popovertarget, nie div z z-index i globalnym nasłuchem kliknięć.
- Pozycję zadaje position-anchor z position-area, nie JavaScript przeliczający getBoundingClientRect.
- position-try-fallbacks odwraca dymek przy krawędzi viewportu, zanim zdąży się przyciąć.
- Top layer nie uczestniczy w layoucie strony, więc otwarcie niczego nie przesuwa.
Wzorzec w kodzie
<button popovertarget="menu-akcji" className="kotwica">
Akcje ⌄
</button>
<div id="menu-akcji" popover="auto" className="menu">
<button>Duplikuj projekt</button>
<button>Archiwizuj</button>
</div>.kotwica { anchor-name: --akcje; }
.menu {
position-anchor: --akcje;
position-area: block-end span-inline-start;
position-try-fallbacks: flip-block, flip-inline;
inset: auto;
margin: 0.5rem 0;
}Prompt dla Claude
Wklej do Claude Code w swoim projekcie. Prompt niesie komplet reguł tej lekcji i ogólne zasady Liquid Design, więc implementacja trafia w metodologię bez tłumaczenia jej od zera.
Zaimplementuj w moim projekcie wzorzec „Dymek przy swojej kotwicy" z metodologii Liquid Design. Popover API otwiera menu i podpowiedzi w top layer, a CSS anchor positioning trzyma je przy przycisku bez skryptu liczącego współrzędne. Wymagania: - Dymek to atrybut popover z popovertarget, nie div z z-index i globalnym nasłuchem kliknięć. - Pozycję zadaje position-anchor z position-area, nie JavaScript przeliczający getBoundingClientRect. - position-try-fallbacks odwraca dymek przy krawędzi viewportu, zanim zdąży się przyciąć. - Top layer nie uczestniczy w layoucie strony, więc otwarcie niczego nie przesuwa. Ogólne reguły Liquid Design, których implementacja nie może złamać: - HTML jest semantyczny: button, a, nav, form, label, dialog, details, ul, dl i nagłówki h1-h6 zamiast div z onClick i ARIA dopisywanym ręcznie. div i span służą wyłącznie do layoutu, nigdy do interakcji ani struktury treści. - Layout jest umową: treść, która dociera później, ma miejsce zarezerwowane od pierwszego renderu. Nic nie skacze. - Stany ładowania, pustki, błędu i treści dzielą jeden layout. - Typografia pochodzi z nazwanej, płynnej skali opartej o clamp(), nie z gołych rozmiarów. - Animacje dotyczą wyłącznie transform i opacity, a prefers-reduced-motion redukuje je do natychmiastowej zmiany stanu. - Breakpoint jest ostatecznością: najpierw container queries i repeat(auto-fit, minmax(...)). Sposób pracy – zanim napiszesz pierwszą linię kodu: - Sprawdź w plikach projektu, jak stylowane są komponenty (Tailwind, CSS Modules, vanilla-extract, styled-components, Sass, czysty CSS...) i pisz wyłącznie w tej konwencji. Niczego nie zakładaj z góry i nie dodawaj nowych zależności. - Wymagania powyżej opisują właściwości CSS i atrybuty HTML, nie klasy narzędziowe. Przełóż je na system stylowania zastany w projekcie. - Sprawdź framework komponentów, wersję i konwencje nazewnictwa, zamiast zakładać konkretny stack. - Używaj istniejących tokenów projektu (kolory, typografia, odstępy). Jeśli czegoś brakuje, zaproponuj minimalne uzupełnienie w duchu istniejącego kodu, nie osobny system. - Nie używaj klas, tokenów ani API, których nie znalazłeś w tym projekcie. Pełny opis z żywym demo i kodem: https://liquid-design.website/wzorce/dymki-zakotwiczone